طبیعت خیار سرد و مرطوب است و در فصل گرم جهت خنک شدن بدن نیز مصرف می شود. خیار

سرشار از املاح منگنز , کربنات کلسیم , ویتامین های A,B,C است. این میوه با تمام میوه های یک

تفاوت دارد که نارس آن گواراتر از رسیده آن است. البته میوه رسیده و کال آن هر دو مفید و دارای خواص

مخصوص به خود هستند. ریختن چند قطره آب آن در بینی و بوئیدن آن جهت گرفتگی و بی حوصلگی و

کم خوابی مفید است.
 آشامیدن آب خیار جهت بهبود تب های شدید تسکین التهاب و حرارت , صفرای خون, التهاب معده و

رفع تشنگی , پاک کننده کبد, زیاد شدن ادرار, دفع سنگ های کلیه و مثانه و بر طرف کردن یرقان

سودمند است. یک لیوان آب خیار با سی گرم نبات مسهل خوب و گوارایی است و صفرا و سودا را به

خوبی از معده خارج می کند. اگر مقداری میخک را در آب خیار خیسانده و پس از 24 ساعت آن را صاف

کرده و با عسل بنوشید کسالت را بر طرف می کند. رنگ چهره را باز می کند و در شخص حالت طراوت به

وجود می اید. خیار برای یرقان داروی خوبی است و مصرف آن سه روز متوالی اطر بخش است. معده

بعضی افراد قدرت هضم خیار را ندارد و پس از خوردن آن مبتلا به گاز معده و پیچش معده می شوند. این

گروه باید خیار را با پوست اب گرفته و با اب لیمو یا ماست یا عسل میل کند.