صبح که آهسته به پا می شوم
از قفس خواب رها می شـــــوم

می رسد از عرش نسیم سحر
غنچه صفت از گره وا می شوم

در خم مـــحرابی ابـــــروی تو
دست به دامان دعا می شوم

در گذر از لحـــــظه ســـبز دعـــا
مثل گل از شاخه جدا می شوم

کوچه به کوچه به هــواداریت
هم نفس باد صبا می شوم

با نفسی سوخته در راه تو
بادیه پیمای وفا مـی شوم

می شنوم از نفست راز عشق
از لـــــب تو کامــــروا می شوم

از برکات شب و انفاس صبح
خلوتی نافه گشا می شـوم

آینه در اینه می بارم اشک
پاک تر از آینه ها می شوم

خیره در ایینه اشک حــــضور
محو تماشای خدا می شوم